Delftse SchaakSite

DSC2 verliest in Vianen door mist verschaakblind

Zaterdagochtend vertrokken wij vol goede moed richting het onverwacht verre Cuijk bij Vianen. Het stralende weer deed daar nog eens een schepje bovenop. Teamleider Richard had een inschatting van de opstelling van onze tegenstanders gemaakt. Hun team bestaat uit 2 sterren en verder ongeveer gelijkwaardige tegenstanders. Die sterren zouden volgens Richard aan bord 1 en 2 zitten. Ted wilde zijn gelijke wel eens aan bord 1 treffen en uw reporter mocht met zwart aan bord 2 kijken hoe ver die zou komen. De rest zou de punten moeten oprapen.

Dat was althans de bedoeling. Het liep even anders. Toen we enigszins in de buurt kwamen verdween de zon en raakten we verstrikt in dichte mist. Richard had gelukkig navigatie aan bord zodat we op de automatische piloot verder konden. Uiteindelijk hoorde wij “bestemming bereikt”. Wij stapten uit en zagen niets anders dan een stel paarden in de wei staan. “Moeten we hiermee gaan schaken?” dachten wij nog. Na nog wat landweggetjes uitgeprobeerd te hebben kwamen we uiteindelijk wat mensen tegen die op schakers leken. Dat moest wel want er was verder niemand te zien.

Ted speelde alsof hij in de meestergroep van het Hoogovenschaaktoernooi zat. Hij greep zijn tegenstander met beide armen, lopers op b2 en g2, vast. Na wat grootmeesterlijk schermutselingen offert Ted zijn kwaliteit. Zijn tegenstander ging daar na heel lang denkwerk niet op in. Analyses wezen uit dat Ted ruim voldoende compensatie zou hebben. Uit het enorme gezucht van zijn tegenstander maakte ik op dat Ted goed stond. Ik dacht nog “zolang hij maar blijft zuchten is er hoop op meer”. Na een voor de hand liggende opmars e3-e4-e5 werd het zuchten minder en kwam er een stelling op bord waarin geen van beide op winst konden speen. De crack bood toen maar remise aan. Wat Ted afsloeg om het gevoel van beter gestaan te hebben te verwerken. Toen dat lukte werd de vrede getekend.

Hans had heel actief spel tegen een isolani op d6. Schakelde mooi over op koningsaanval. Gebruikte hiervoor zijn dame, paard en loper. Op zich al genoeg om heel vrolijk van te worden. Als hij daar ook nog een toren bij had gedaan had zijn tegenstander dat niet overleefd. Hans koos er voor zijn andere toren te activeren daardoor kon zijn tegenstander net zijn zaakje redden. Als troost zou hij ¾ punt verdiend hebben.

Gert kreeg een lijfvariant op bord. Nou daar weet hij wel raad mee. Met heel actief spel op de witte koning gericht wist hij het zijn tegenstander erg moeilijk te maken. “Zou hij dat van zijn buurman afgekeken hebben?” Het was heerlijk om die twee vechters naast elkaar te zien aanvallen. Echter zijn tegenstander wist zich goed te verdedigen in de beperkte tijd die hij had. Na een pitstop kom ik terug aan zijn bord en zie ik Gert nee schudden. Dat had ik niet verwacht. Hij bleek een stuk geblunderd te hebben. Een triest slot voor zo’n mooie partij. Het schakersleven is hard.

Kim kreeg al na 14 zetten een remise aanbod. In een stelling, waarin ik dacht “DAT NOOIT”. Gelukkig dacht Kim ook zo. Hij had een mooie druk stelling waarin zijn tegenstander allen maar kon verdedigen. Dat bleek later een pion op te leveren. Dat zijn de gevaarlijkste momenten voor de psyche. Onbewust verslapt de aandacht dan en ligt een onnauwkeurigheidje op de loer. Nu moest Kim naar een gelijkstaand toreneindspel afwikkelen. Met weer een dikke remise als resultaat.

Bob die wel familie van Aljechin moet zijn, want zelfs in zijn opening in deze wedstrijd laat hij zijn paarden dartelen alsof hij Aljechin was. In een wirwar van tactische verwikkelingen wist hij zijn stelling te houden. Geheel onverwacht bood zijn tegenstander remise aan wat Bob dankbaar accepteerde. Ik had het gevoel dat hij daar blij mee mocht zijn. In analyse bleek hij toch voldoende spel te hebben.

Wat er bij Richard allemaal wel en niet gebeurde is haast met geen pen te beschrijven. Ik zal een poging wagen. Zijn tegenstander trok van leer tegen Richards opening. Dat was koren op de molen van Richard. Er ontstaat een Halma stelling. Die ik de laatste tijd wel vaker bij hem zie. Hij weet een geweldige druk op de zwarte koningsstelling op te bouwen. Ik zag in gedachten zijn tegenstander spartelend naar adem happen. Smekend om verlichting, die Richard hem aanvankelijk niet wou geven. In het heetst van de strijd bleek de batterij van de klok het niet meer te doen. Wedstrijdleider werd er bij gehaald. En begon een nieuwe klok in te stellen. Met als resultaat een eindeloos gepiep om gek van te worden. Toen zijn tegenstander er een minuut in tijdnood bij kreeg waren de rapen gaar en ontplofte Richard. Stuiterend van woede ging hij tegen de wedstrijdleider tekeer. Ik zag de rook uit zijn oren komen en dat terwijl hij niet rookte. Zelf ik ook wel eens zoiets meegemaakt en was toen zo van slag dat ik geen zet meer goed deed. Daardoor probeerde ik Richard rustig te krijgen. Dat lukte maar ten delen. Want hij begon toch onnauwkeurig te spelen. Ruilde zijn spring in het veld voor een kreupel paard. Toverde een dubbeltoren eindspel op het bord, wat altijd verraderlijk is. De torens van zijn tegenstander weten niet wat ze overkomen. In eens mogen ze tot leven komen. In het uiteindelijk enkel toreneindspel weet zwart precies om de 50-zetten een pionzet te doen. Net niet 3 keer dezelfde stelling op bord te krijgen. En na 500 zetten zag Richard het op.

Walters koning zag ik in een leeg huis staan. Pionnen op f7-g6-h7 zonder loper op g7. Dat kan toch niet zijn bedoeling geweest zijn. Er moet iets fout gegaan zijn in de opening al. Na stukverlies gaf hij bij de 17e zet op.

Uw reporter wist een stelling op bord te krijgen die hij als probleem van de chesstempo site feilloos wist op te lossen. Maar nu verloor ik een stuk en was ik de verliezende partij. Ik heb mij voor de rest van de dag als een ezel gevoeld.

Na de wedstrijd met uiterst geflatteerde uitslag besloten we de dag toch nog goed af te sluiten door op zoek te gaan naar de plaatselijke chinees. Nou dat hebben we geweten. Richards navigatie leidde ons feilloos over allerlei mistige landweggetjes door het grote sprookjesbos. Alwaar wij Roodkapje en Pinokkio tegen kwamen. Pinokkio was de weg kwijt en zat onder Roodkapje’s rok. Roodkapje vroeg aan hem: “Kan je het vinden?” Waarop Pinokkio zei: ”Ja zeker” Roodkapje zei toen: “Ik heb toch liever dat je liegt!”.

Ted was bang dat er op zaterdagavond geen plaats voor ons zou zijn. Maar niet in het grootse Cuijk. Want wij bezorgden de Chinees de dag van hun leven. Als enige klant werden wij als vorsten ontvangen en bediend. We hebben genoten van verrukkelijke eten en zeer interessante schaakproblemen van Gert en Hans. Zelfs Bob hoefde daarna niet meer naar de McDonald toe.

Bedankt voor de onvergetelijk leuke dag.

Vianen/DVP 2170 DSC Delft 2 2084 6 2
1. FM Ulrich Dresen 2212 Ted Barendse 2239 ½ ½
2. FM Reiner Odendahl 2379 Evert van den Hooven 1898 1 0
3. Jan Selten 2119 Hans Zwartveld 2059 ½ ½
4. Dennis Kerstens 2230 Gert Legemaat 2171 1 0
5. Ivo Stork 2126 Kim Meulenbroek 2154 ½ ½
6. CM Thorsten Werbeck 2121 Bob Voogt 2134 ½ ½
7. Toon van Lanen 2102 Richard Oranje 2049 1 0
8. Ulrich Perschke 2073 Walter Anema 1969 1 0

er zijn 3 reacties: lees | reageer




de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-2020 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap